سلام بهونه ي قشنگ من براي زندگي
آره بازم منم همون ديوونه هميشگي
فداي مهربونيات ، چه مي كني با سرنوشت؟
دلم برات تنگ شده بود ، اين نامه رو واست نوشت
حال منو اگه بخواي ، رنگ گلاي قاليه
جاي نگاهت بدجوري ، تو صحن چشمام خاليه
ابرا همه پيش منن ، اينجا هوا پر از غمه
از غصه ها هرچي بگم ، جون خودت بازم كمه
ديشب دلم گرفته بود ، رفتم كنار آسمون
فرياد زدم يا تو بيا ، يا منو پيشت برسون
فداي تو ، نمي دوني بي تو چه دردي كشيدم
حقيقتو واست بگم ، به آخر خط رسيدم
رفتي و من تنها شدم با غصه هاي زندگي
قسمت تو سفر شدو قسمت من آوارگي
نمي دوني چقدر دلم تنگه براي ديدنت
براي مهربونيات، نوازشات ، بوسيدنت
به خاطرت مونده يكي ، هميشه چشم به راهته؟
يه قلب تنها و كبود ، هلاك يك نگاهته؟
من مي دونم همين روزا ، عشق من از يادت مي ره
بعدش خبر مي دن بيا ، كه داره دوستت مي ميره
روزات بلنده يا كوتاه ؟ دوست شدي اونجا با كسي؟
بيشتر از اين من و نذار تو غصه و دلواپسي
يه وقت منو گم نكني تو دود اين شهر غريب
يه سرزمين غربته با صد تا نيرنگ و فريب
فداي تو يه وقت شبا بيخوابي خستت نكنه
غم غريبي عزيزم زرد و شكستت نكنه
چادرشب لطيفتو از روت شبا پس نزني
تنگ بلور آبتو يه وقت ناغافل نشكني
اگه واست زحمتي نيست بر سر عهدمون بمون
منم تو رو سپردمت دست خداي مهربون
راستي ديروز بارون اومد من و خيالت تر شديم
رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم
از وقتي رفتي آسمونمون پر كبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بدتره
غصه نخور تا تو بياي حال منم اينجوريه
سرفه هاي مكررم مال هواي دوريه
گلدون شمعدونيمونم عجيب واست دلواپسه
مثه يه بچه كه بار اوله ميره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره؟
دلت مي خواد مي اومدم يا تنها رفتي بهتره؟
از وقتي رفتي تو چشام فقط شده كاسه ي خون
همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون
يادت مي آد گريه هامو ريختم كنار پنجره؟
داد كشيدم تو رو خدا نامه بده يادت نره
يادت مي آد خنديديو گفتي حالا بذار برم؟
تو رفتي و منم حالا كنار در منتظرم
امروز ديدم ديگه داري منو فراموش مي كني
فانوس آرزوهامونو داري خاموش مي كني
گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست !
با اين كه من خوب مي دونم جواب نامه با خداست !
عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه
يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دليل زندگي ! با يه غمي دوست دارم
داغ دلم تازه مي شه اسمتو وقتي مي آرم
وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير؟
مگه نگفتم چشماتو از چشم من هيچ وقت نگير؟
حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه
تو رفتي من غريب شدم چه دنياي عجيبيه
زودتر بيا ، بدون تو اينجا واسم جهنمه
ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه
تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم مي شه
مگه نگفتي همه جا مال مني تا هميشه؟
دلم واست شور مي زنه اين دل و بي خبر نذار
تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار
فكر نكني از راه دور دارم سفارش مي كنم
به جون تو فقط دارم يه قدري خواهش مي كنم
اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب !
كه هر صفحش قصه ي چند تا درده و چند تا عذاب
مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات كنن
نورشونو بدرقه ي پاكي خنده هات كنن
يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل مي ذاره
منم همون كسي كه بيشتر از همه دوستت داره !
